ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ "Ι.Κ. ΒΕΛΛΙΔΗΣ"

ΔΕΥΤΕΡΑ
6
ΜΑΪΟΥ 1996
Η πρώτη Ελληνική Εφημερίδα στο Internet

Θέματα


Ο ΜΠΟΥΖΟΥΞΗΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

"Δεξιοτέχνης που έχει μάθει να μιλάει, να γελάει, να κλαίει, να φωνάζει και να πονάει μέσα από τη γλώσσα της μουσικής".

Τις λίγες αυτές λέξεις έγραφε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, στο οπισθόφυλλο του δίσκου "Οπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει", ο συνθέτης Γιάννης Ζουγανέλης συστήνοντας στο ευρύ κοινό τον σολίστ του μπουζουκιού Γρηγόρη Τζιστούδη. Βρισκόμαστε ήδη στο 1996 και ο σημαντικός μουσικός εξακολοθεί να παραμένει ουσιαστικά άγνωστος στη χώρα του, η οποία, ούτως ή άλλως, συνηθίζει να αγνοεί επιδεικτικά τα περισσότερα από τα παιδιά της που δρουν και δημιουργούν εκτός των συνόρων. "Παρακολουθώ τη μουσική κίνηση στην Ελλάδα και πραγματικά δεν βλέπω καμμιά πιθανότητα, να επιστρέψω, καθώς αντιλαμβάνομαι ότι ο ρόλος των μουσικών, ακόμη και των καλύτερων, περιορίζεται στη συνοδεία των τραγουδιστών", επισημαίνει ο ίδιος στη "Θ", διευκρινίζοντας ότι στην Ευρώπη, όπου ζει τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχει την ευκαιρία σημαντικών συνεργασιών και ηχογράφησης ορχηστρικών δίσκων. Αλλωστε ο ίδιος θυμάται πολύ καλά τις δυσκολίες που συνάντησε όταν το 1977, συνεργάστηκε με τον Γ. Ζουγανέλη και ηχογράφησαν έναν ορχηστρικό δίσκο. "Ολα ήταν έτοιμα από τη "Λύρα", αλλά ο τότε διευθυντής Αλέξανδρος Πατσιφάς το μετάνιωσε, γιατί ήθελε να γράψουμε τραγούδια".

Το τριόροφο σπίτι, που φιλοξενεί τον Γρηγόρη Τζιστούδη και την οικογένειά του, βρίσκεται σε κάποιο προάστιο του Μονάχου. Στο υπόγειο είναι διαμορφωμένο ένα προσωπικό στούντιο ηχοληψίας, όπου ο μουσικός και συνθέτης περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του, κρατώντας αγκαλιά το μπουζούκι του και ψάχνοντας το χρώμα των ήχων. "Εδώ είναι ο κόσμος μου τα τελευταία χρόνια, όταν γύρισα στη Γερμανία, μετά από πολύχρονη παραμονή στη Σουηδία", λέει. "Γράφω, ηχογραφώ, ακούω, αλλά και παρακολουθώ τί γίνεται στην Ελλάδα καθημερινά" επιμένει, δείχνοντας το ραδιόφωνο, που είναι μόνιμα συντονισμένο στο σταθμό βραχέων κυμάτων της ελληνικής ραδιοφωνίας. Στους τοίχους, παντού, αφίσες και φωτογραφίες από λαϊκές συναυλίες και κονσέρτα, στις οποίες εκτός από το όνομα του, κυριαρχεί και αυτό του Μίκη Θεοδωράκη.

"Είμαι τυχερός γιατί αγάπησα τη μουσική του Μίκη και ευτύχησα να παίξω υπό την διεύθυνσή του" ομολογεί ο ίδιος, εκτιμώντας παράλληλα ότι "το μυστικό της δύναμης της μουσικής του Θεοδωράκη είναι η μελωδία και η απλή προσαρμογή της αρμονίας", ενώ θυμάται με συγκίνηση των πρώτη φορά που συνάντησε τον Θεοδωράκη. "Ηταν το 1970 όταν ο "ψηλός" μπήκε σε μια ταβέρνα, που είχα στη Σουηδία. Τα έχασα. Μου ξέφυγε το μπουζούκι από τα χέρια. Ξέχασα να παίζω κι αυτά που ήξερα".

Ο Γρηγόρης Τζιστούδης γεννήθηκε το 1950 στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης. "Την αγαπημένη μου Πυλαία", όπως λέι σήμερα. Η ατυχία τον κτύπησε νωρίς. Πέντε ετών έπαθε πολυομελίτιδα και έμεινε στο νοσοκομείο οκτώ ολόκληρα χρόνια. Τα σημάδια της αρρώστιας δεν έφυγαν ποτέ, αλλά από το νοσοκομείο βγήκε "ερωτευμένος" με το μπουζούκι. Τα πρώτα ερεθίσματα δόθηκαν από το ραδιόφωνο. "Κάποια στιγμή είπα στη μητέρα μου να μην ξανάρθει να με δει αν δεν μου έφερνε ένα μπουζούκι" θυμάται τώρα, όχι χωρίς κάποια ενοχή για τον... μικροεκβιασμό. Η συνέχεια ήταν εντυπωσιακή. Το παίξιμο του συγκίνησε πολλούς, με αποτέλεσμα να βρεθεί πολύ νωρίς στο πάλκο, δίπλα σε καταξιωμένους μουσικούς. Ανάμεσα τους και ο Χάρης Λεμονόπουλος. Αρχές του 1967 βρίσκεται στο εξωτερικό για δουλειά και τελικά παραμένει για πολιτικούς λόγους, μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου Γερμανία, Σκανδιναβία και πάλι Γερμανία. Συναυλίες με τον Θεοδωράκη, που "έμοιαζαν αληθινή γιορτή".

Τα χρόνια πέρασαν με κονσέρτα, δίσκους και τραγούδια για τους Ελληνες της διασποράς, αλλά και τους Ευρωπαίους, οι οποίοι σιγά - σιγά γίνονται φίλοι της ελληνικής μουσικής. Εδώ και πέντε χρόνια ο Τζιστούδης και οι συνεργάτες του εμφανίζονται στη μπουάτ "Κύταρο" του Μονάχου, παίζοντας κυρίως για Γερμανούς, τραγούδια των Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Χατζηδάκη, Τσιτσάνη. Παράλληλα συνεχίζει την συνεργασία του με τον Θεοδωράκη σε συναυλίες. Ο νέος κύκλος, ανοίγει στις 19 Μαϊου. Εξάλλου, πέρσι, ηχογράφησε με τον τραγουδιστή Αντώνη Γκάτα τα "Πικροσάββατα" των Θεοδωράκη - Παπαδόπουλου, που ήδη έχουν πουλήσει 40.000 αντίτυπα, στη Γερμανία και τις χώρες της Σκανδιναβικής χερσονήσου. "Μου λείπει η Θεσσαλονίκη και οι φίλοι μου γι' αυτό και όποτε μπορώ μπαίνω στο αεροπλάνο και πηγαίνω να τους δω", ομολογεί ο ίδιος, ξεκαθαρίζοντας πάντως, ότι η επιστροφή του για μόνιμη εγκατάσταση δεν είναι ορατή.


[Πρωτοσέλιδο Ημέρας] - [Αρχείο προηγούμενων φύλλων] - [Θέματα]