ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ "Ι.Κ. ΒΕΛΛΙΔΗΣ"

ΤΡΙΤΗ
17
ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1995
Η πρώτη Ελληνική Εφημερίδα στο Internet

Θέματα


ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ
ΑΣΙΝ ΙΛΙΑΔΑΝ ΤΥ ΟΜΙΡΥ

Θα φάνταζε κάπως αστείο αν δεν ήταν τόσο τροφαντά σοβαρό: η Ομήρου Ιλιάς μεταφρασμένη στα Ποντίκια. Και όχι χάριν παιδιάς αλλά με πολλούς, προφανώς κινδύνους: έκδοση του 1935 στο Ροστόβ του Ντον, μετάφραση από τα ρωσικά, μεσούντος του σταλινισμού.

Εξώφυλλο, επί λέξει και με την ορθογραφία που παραθέτουμε:

"ΟΜΙΡΥ ΙΛΙΑΔΑΣ"

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΣΤΙΝ ΠΟΝΤΙΑΚΙ

ΜΕ ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΚΕ ΣΙΣΙΟΣΙΣ

"ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΚΟΜΥΝΙΣΤΙΣ

ΡΟΣΤΟΒ-ΝΤΟΝ 1935"

Στα προλεγόμενα υπάρχει ο υπότιτλος:

"ΝΤΟ ΣΗΜΑΣΙΑΝ ΕΧΝΕ ΤΑ ΠΙΙΜΑΤΑ ΤΥ ΟΜΙΡΥ"

Κι από κάτω επί λέξει:

"Τρία σχεδόν χιλιάδες χρόνια επέρασαν αφού επροτοφάνθαν τα πιίματα τυ Ομίρυ. Σ' αφτό το αναμετακσί εκσέβαν κε αλ μεγάλι πιστά διάφορα μερι τυ κόσμυ έλαμπαν αλ ολίγον, αλ περισσότερον κερόν ι περισσότερι όλος διόλυ ενεσπάλθαν κε μερική αναστορέφκονταν ακόμαν όπος όπος".

Βλέπουμε στη γλώσσα, να χρησιμοποιούν ένα είδος φωνητικής γραφής που αποτέλεσε ιδεολογία ορισμένων αριστερών: κατάργηση των "η" και "ν" και περιορισμός στο "ιώτα" καθώς και ακύρωση των διφθόγγων, κυρίως του "ου" και περιορισμός στο "υ" - προφανώς το κάναν οι Πόντιοι που εξέδωσαν την Ιλιάδα στα ποντιακά για να αποφύγουν τα σταλινικά εμπόδια, εξάλλο, στον πρώτο πρόλογο κάνουν κάτι φαιδρό για μας τώρα, αλλά ζήτημα ζωής και θανάτου τότε: υποστηρίζουν διάφορες μαρξίζουσες αφέλειες για να αποδείξουν ότι η έκδοση της Ιλιάδας στα ποντιακά κάνει καλό στον σταλινισμό.

Ολη εκείνη η τσιτατοειδής παραφιλολογία των "θετικών ηρώων" που κάνουν καλό στην Επανάσταση και βοηθούν την εξουσία του Πατερούλη όλη εκείνη η ψευδο-μαρξίζουσα φλυαρία πια εξέθρεψε τον λεγόμενο "σοσιαλιστικό ρεαλισμό" από τον οποίο ξεπήδησαν απλοϊκές καλλιτεχνικές δυσπλασίες, παροιμιώδους κακοτεχνίας που τώρα μας φαίνονται φαιδρές, αλλά τότε ήταν έως αναπόφευκτες.

Οι Πόντιοι που εξέδωσαν την Ιλιάδα στη Σοβιετία κατά το 1935 επικαλούνται τον μαρξισμό για να αποδείξουν πόσο καλό παιδί και πόσο θετικός ήρωας είναι ο Αχιλλέας - τι να κάνουν οι άνθρωποι; Σου λένε: ας βγει η Ιλιάδα στα Ποντιακά κι ας βγει όπως νάναι κι ας γράψουμε οποιοδήποτε αφελή πρόλογο - αρκεί να βγει, να στηριχτεί σ' αυτήν το ελληνικό γένος, το οποίο, εκείνα τα χρόνια, δεόντως διώχθηκε από τον Πατερούλη, όπως και άλλες μειονότητες της πανένδοξης χώρας του Μαγιακόφσκι.

Αλλ' ας μπούμε στο κείμενο, στους πρώτους στίχους της πρώτης ραψωδίας της Ιλιάδας στα Ποντιακά:

Τίτλος:

"ΑΣΙΝ ΙΛΙΑΔΑΝ ΤΥ ΟΜΙΡΥ"

Κείμενο:

"Τραγοδ' θεά τον φοβερόν θιμόν τυ Αχιλέα

σι Αχείου το κιφάλ πολά κακά, πυ ένκεν,

Παλικαρίον π' έστειλεν συν Αδιν πολά πσία

κε με τα λέσια χόρτασεν

όρνεα κε θερία

γιατί λογοπιάστανε Ατρίδις

κι Αχιλέας.

Τρανός ο ένας ίροας

κι ο άλος Βασιλέας".

Αλλά, ας δούμε και λίγο παρακάτω, στην ίδια ραψωδία:

"Πρόστικε, κακοχάπαρε!

Ασο κσέρον το στόμας

κανέναν λόγον Χαιρλιν

κι έκσενκες υς ατόρα,

ι πσισ ίνε τα πσέμα

τα και τα διαβολάντας".

Αλλά εμείς το βλέπουμε λίγο φαιδρά - ίσως κάποιοι φιλόλογοι να αντιμετωπίσουν το κείμενο, είτε είναι εκ Πόντου, είτε όχι με μεγαλύτερη εμβρίθεια καθότι είναι κατά βάθος εξαιρετικά σημαντικό ως πράξη και ως έκδοση.


[Πρωτοσέλιδο Ημέρας] - [Αρχείο προηγούμενων φύλλων] - [Θέματα]